دونا-اویر

آداب سفره

توصيه: پيش از طعام خوردن دست بشويد و بر پاي چپ نشيند و کاسه بر روي نان ننهد. به اولِ طعام خوردن «بسم الله» بگويد و به آخر «الحمد لله» بگويد. و به نمک آغاز کند. پس به کاسه طعام چندان کند که بخواهد خوردن و در کاسه خود چيزي نگذارد. و لقمه کوچک بر گيرد و آرام آرام بجود و تا يک لقمه فرو نبرده است، ديگري برنگيرد. در طعام گرم ندمد. و در ميان طعام خلال نکند و پيش از آن که از طعام خوردن فارغ شود دست به خوان پاک نکند. به کارد نان پاره نکند و تا تواند در ميان طعام آب نخورد، دو سبب را: يکي آن که از روي طبّ زيانکار باشد و يکي از روي ادب که چون دهن چرب بر کوزه نهد، ديگران را کراهيت باشد. سر در پيش
دارد و در لقمه ديگران ننگرد و از پيش خويش خورد. و بر سر سفره سخن نگويد. تا جماعت فارغ نشوند دست از طعام باز نگيرد، که خود را به اندک خوردن منسوب کرده باشد و ديگران را به بسيار خوردن. و چون با جماعتي به طعام خودن مشغول شود اگر روزه مستحبي را بشکند که براي رعايت حال جماعت، اولي تر. و خود را زاهند ننمايد به خلق، تا از ريا دور باشد. چون فارغ شود غذا به نمک ختم کند و بعد از آن خلال کند. چون دست شويد بر سر هر دو پاي نشيند و مشک به دست چپ بگيرد و به دست راست آب بر وي زند، و اول در دهن و لب آرد آنگه به دست راست دست چپ را بشويد، و انگشتان کف دست، چندان که آلوده باشد بشويد. وچون دست بدين ترتيب شست، آنگه دهن بشويد. نيکوتر آن است که پيش از آن که دست شويد از خلال فارغ شده باشد تا چون دهن پاک بشويد، اثر طعام از دهن و ميان دندان زائل شده باشد.